Hollands Glorie.

Routine

Het is meer dan 10 jaar een traditie, dus je weet dat het er aan komt. Het evenementenprogramma dat in Januari verschijnt is niet meer dan een her-bevestiging. Terwijl Koning Winter het land nog teistert, de bomen nog kaal zijn en het water nog hard is roept deze eerste aankondiging in de Le Lion de goede herinneringen op aan een van de mooiere evenementen van het vorig jaar.

Verlangen

In Maart wordt via de site Het Evenement aangekondigd als: "het volgende dat gaat plaatsvinden" na de opwarmer, die open magazijndag heet. Daar wordt volop gespeculeerd over de route. Over de voîtures die zullen deelnemen. Over de lunchlocatie. Dan beginnen de lentekriebels echt. De eerste warme dagen, de eerste klassieker-test-kilometers rond de woonstede. Als extra stuurt de APH tegenwoordig ook nieuwsbrieven uit (aan abonnées). Via de geruchtenstroom hoor ik waar de rit dit jaar naartoe zal gaan. Maakt in wezen niet uit, want de organisatie slaagt er elk jaar in een feest te maken van deze rit. Maar toch… Deze keer is de bestemming wel heel bijzonder en het begint echt te kriebelen. Hier doe je het toch voor? Door te rijden geniet je van het resultaat van al die sleuteluren. Zien en gezien worden. Uit het kontakt met lotgenoten haal je nieuwe ideeën en motivatie om verder te restaureren.

Inschrijven

Maar inschrijven dat doe ik nog niet. Wetend dat ik onze evenmentencoordinator daarmee wanhopig maak. Wetend, dat ik toch zal toegeven aan het verlangen aan Hollands Glorie deel te nemen: inschrijven doe ik pas als ik zeker weet dat niet iets nóg belangrijkers zich zal aandienen. Het weer? Nee, dat spelt geen rol; je kunt natuurlijk pech hebben, maar het is maar zelden dat het een hele dag plenst. En door een buitje laten we ons niet afschrikken.

Doen!

Ik zie het al voor me: fris lentegroen, bloeiende weiden met jong vee, dijken, prachtige boomgaarden, molens, branding en dat alles zonovergoten. Holland op z'n best.

Als ik mijn ogen sluit en wegdroom hoor ik als het ware de banden van m'n 203 over de kinderkopjes kabbelen. Of is het de branding? Ik ruik zeelucht, een vers getapt pilsje, pas gemaaid gras, motorzweet en roest.

Roest? Ik schrik wakker in een aanval van paniek.

Rijden moet ie, genieten was het doel. Niet: laten roesten

Gelukkig, niks aan de hand. We kunnen nog inschrijven. Gewoon op de site.

Zojuist gedaan.

Uw abonnement: